Het was wachten wie er als eerste over zou gaan beginnen: ‘het feest der democratie’ dat stemmen zou moeten zijn. Bert Wagendorp in de Volkskrant noemt het vanmorgen en meldt meteen geen zin in dat feestje te hebben. Dus blijft hij thuis.

Daarbij stoffeert hij die mening met wat algemeenheden dat het referendum niet zinvol is, eigenlijk niet over de Oekraïne gaat en dat hij “geen zin [heeft] mee te doen aan democratische balorigheid”.

Dat er morgen geen democratisch feestje wordt gevierd is een ding wat zeker is. Zeker sinds vorige week de initiatiefnemers ook ronduit lieten weten dat de Oekraïne hen helemaal niets kan schelen (zoals ik al voorspelde in een eerder blogje).

Verkrachting van de democratie

Morgen gaan we dus eigenlijk kijken naar de verkrachting van de democratie door een paar puberachtige koorballen als Jan Roos en (om Bert Wagendorp maar weer aan te halen) “de zelfbenoemde ‘belangrijkste intellectueel van Nederland’ Thierry Baudet”. Zo’n verkrachting is natuurlijk onaangenaam om te zien. Dus blijven we liever weg, doen we niet mee. Want we hebben geen zin in het gebral van Geen Stijl.

Het beste antwoord dat je geven kunt aan deze (ik citeer Wagendorp maar opnieuw) “volstrekte zinloosheid van een louter op effectbejag gerichte onderneming” is een hoge opkomst met een klinkend en helder ‘Ja’. Want als we een democratisch middel zoals het referendum laten kapen door een stel ‘reaguurders’ zullen er nog heel wat zinloze referenda volgen.

De meeste moeite

Mogen ga ik stemmen, al is het niet van harte. Maar waar ik misschien nog meer moeite mee heb zijn de politici (van zeer verschillend politiek pluimage) die –al dan niet publiekelijk- laten weten niet te gaan stemmen.

Politici die niet gaan stemmen voor het referendum hebben, naar mijn opvatting, ieder moreel recht van spreken verloren. Het getuigt van een schokkende intellectuele luiheid om dan maar (publiekelijk) geen keuze te willen maken omdat je het kennelijk te ingewikkeld vindt of er ‘geen zin in hebt’ zoals Bert Wagendorp.

Hoe kun je de volgende keer nog serieus aan diezelfde kiezer het vertrouwen vragen om op jou te stemmen als je zelf verstek laat gaan als het een beetje lastig wordt? Of is dan toch de cynische conclusie terecht dat het in de politiek kennelijk alleen maar om het (politiek) eigenbelang gaat? Er staat immers geen partijpolitiek belang voorop en onze politiek bestuurders haken dan massaal af? In Dronten hebben enkel GroenLinks en SP de moeite genomen om campagne te voeren. Toegegeven: D66 heeft wel nog wat posters geplakt. Maar verder is er in geen velden of wegen een politicus te bekennen die de kiezers een mening, argumenten of een stemadvies wil meegeven.

Als kiezer voel je jezelf dan toch ook niet bepaald serieus genomen lijk me.