Raar gevoel

zondag 3 november 20130 Reacties

Afgelopen donderdag was er, op z’n zachtst gezegd een chaotische raadsvergadering. Het meest vreemde moment van de avond was een relatief simpel voorstel (pdf) van het college om de regeling stimulering arbeidsplaatsen te verlengen en te voorzien van een uitzonderingsmogelijkheid. Ik was geen woordvoerder op het onderwerp en voor GroenLinks was het ook geen belangrijke kwestie. We geloven niet in de regeling die drie jaar geleden werd ingevoerd omdat het ons niet effectief lijkt. Dat blijkt ook omdat er nog nooit gebruik van is gemaakt. We waren er drie jaar geleden tegen, dat zijn we nog.

PvdA en CDA kwamen met wijzigingsvoorstellen op de uitzonderingsbepalingen in de regels zoals het college dit wilde en in het debat kwam langzaam aan een bizar beeld naar voren: dit hele voorstel is er alleen om een fout van het college recht te zetten op een manier waar je echt grote twijfel over kan hebben.

In 2010 was er een bedrijf dat plannen had om zich te (her)vestigen in Dronten en daarbij werd gewezen op deze regeling door de gemeente. Het bedrijf wilde daarvan wel gebruik maken. Inmiddels heeft het bedrijf nieuwbouw gepleegd op de nieuwe locatie en is het in bedrijf. Onder verwijzing naar de regeling en de toezeggingen in 2010 klopte het bedrijf recent aan bij de gemeente voor de beloofde subsidie waarbij gemeente en bedrijf tot de conclusie kwamen dat één van de (twee!) voorwaarden was dat de aanvraag vooraf werd gedaan. Dit was dus niet gebeurd.

Het hele collegevoorstel lijkt er dus te zijn om deze fout recht te willen zetten. Waarbij de uitzonderingsmogelijkheid, een hardheidsclausule, tot een hoop juridische verwarring leidde. De Algemene Wet Bestuursrecht kent namelijk al zo’n uitzonderingsmogelijkheid en de vraag was of deze extra uitzonderingsmogelijkheid wel nodig was. Wethouder Gach gaf tijdens de vergadering aan die niet geweten te hebben en vroeg zich letterlijk hardop af of dit voorstel dan wel nodig was. In de gemeenteraad was toen de boot wel aan en de verwarring compleet. Want de grote vraag was waar het college nu eigenlijk mee bezig is. Op mijn voorstel heeft de raad het voorstel ‘aangehouden’ waardoor er geen besluit is genomen, maar het volgende maand terug komt bij de gemeenteraad.

Toch loop ik nu al een paar dagen over het voorval na te denken en bekruipt me meer en meer een raar gevoel. Als je het voorstel bekijkt na het debat kun je jezelf afvragen of het wel in de haak is wat ons college wil. Een regeling verlenging voorstellen met daarin de mogelijkheid om één van de twee voorwaarden kennelijk opzij te kunnen zetten. Dit alles om fouten uit het verleden te herstellen.

Want is het wel integer om algemene regels te gebruiken om een fout uit het verleden te herstellen? Als het college dát had gewild had ze ook de fout kunnen erkennen en schadevergoeding (gelijk aan de subsidie) kunnen betalen of met een voorstel daartoe naar de raad kunnen komen. Nu bekruipt me het beeld dat het college dit even wilde fixen zonder met de billen bloot te hoeven, maar in het debat toch onderuit is gegaan. Ik stel me de vraag nu of dit collegevoorstel eigenlijk niet een heel ander voorstel had moeten zijn en of het college eigenlijk niet een poging heeft gedaan om de gemeenteraad om de tuin te leiden. Als dat waar zou zijn is dat natuurlijk zéér kwalijk. Maar zo kennen wij het college niet. En toch… Ik kan dat gevoel maar niet van mij afzetten… Het college moet wat mij betreft van ver komen om aan te tonen dat haar integriteit ongeschonden is en dat voelt wat mij betreft bepaald ongemakkelijk!

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Paul Vermast is fractievoorzitter voor GroenLinks in de gemeenteraad van Dronten. Daarnaast is hij plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad. Bij de verkiezingen voor de Tweede Kamer in 2017 stond hij voor GroenLinks op plaats 38.

Share This