Tot mijn grote verdriet bereikte me het bericht dat Piet Schmit is overleden. Ons lokale ‘linkse geweten’, onze ‘plak opa zolang het kon‘ en bovenal onze makker en vriend die altijd onaangekondigd bij de fractie binnen viel:

“Ik wil niet storen hoor… maar als je even hebt”
“Natuurlijk Piet, voor jou altijd! Ga je gang…”
“Nou moeten jullie toch eens goed luisteren! …”

En vervolgens een uitgebreide verhandeling van een of ander sociaal onrecht waardoor hij was geraakt en waar ‘jullie in de politiek’ maar snel even een oplossing voor moesten vinden. Breed gebarend met handen en armen om zijn verhaal kracht bij te zetten. Nog altijd kon hij tot tranen toe boos worden over het onrecht dat hij om zich heen zag.

Betrokken

Altijd betrokken, al snapte hij niets van ‘dat kastje’, zoals hij de computer aanduidde. Dus kreeg hij met grote regelmaat zijn informatie wél op papier. En ‘natuurlijk’ stond hij bij de laatste verkiezingen op de lijst “daar heb ik altijd op gestaan” en zo was het.

Samen met, de in 2015 overleden, Wim Hofstede was hij jaren lang ons duo dat zorgde dat de verkiezingsposters werden geplakt. Ook toen dat eigenlijk niet meer ging vond hij dat maar onzin. En toen de gemeente overging op voorgedrukte borden was dat eigenlijk een schande, want dat plakken; dat was toch zijn taak?!

Vaste waarde

Piet had een mening, altijd en dat liet hij weten ook. Het is één van de vaste waarden die er altijd is en vanaf vandaag was…

Ik zal Piet ongelofelijk missen en wens Agaath, kinderen en kleinkinderen veel sterkte toe.

Paul