Paul in het kort:

Naam: Paul (Louis Anne) Vermast

Woonplaats: Dronten

Relatie: Getrouwd met Anna

Functie: Fractievoorzitter GroenLinks en plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad in Dronten. (Burger)raadslid sinds 2003. 

Nevenfunctie: Voorzitter Flevo-Scouts

Opleiding: Biologisch-dynamische landbouw, fruitteelt, Warmonderhof

Hobby’s: Wandelen en fotograferen

Paul in het kort:

Naam: Paul (Louis Anne) Vermast

Woonplaats: Dronten

Relatie: Getrouwd met Anna

Functie: Fractievoorzitter GroenLinks  en plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad in Dronten. (Burger)raadslid sinds 2003. 

Nevenfunctie Voorzitter Flevo-Scouts

Opleiding: Biologisch-dynamische landbouw, fruitteelt, Warmonderhof

Hobby’s: Wandelen en fotograferen

In gesprek met Paul, wie ben je en wat beweegt je?

“Eigenlijk wil ik vooral iets positiefs bijdragen aan mijn omgeving. Dat kan heel klein zijn als gewoon alleen maar luisteren naar een inwoner die even niet meer weet bij wie die terecht kan. Maar ook heel concreet het regelen van de eerste openbare laadpaal voor elektrische auto’s in de gemeente. Tot heel groot zoals het bestrijden van milieuvervuiling en klimaatverandering.”

Vertel eens, wie is Paul Vermast?

“Eh… ik ben een in Limburg geboren Zeeuw die al ruim twintig jaar is blijven plakken in een polderklei van Dronten.”

Dat klink alsof dat niet het plan was?

“Aanvankelijk niet, nee. Maar ik ben toch verknocht geraakt aan Dronten“.

“Dronten is een veelzijdige gemeente. De lange kust, het agrarische en planmatige landschap, drie dorpen met een eigen karakter. Tel daarbij op dat er flink wat innovatieve bedrijven hier hun plek hebben gevonden. Samen met een uniek agrarisch onderwijscluster van de Aeres Hogeschool, maar ook de biologisch-dynamische mbo Warmonderhof. Dat is heel bijzonder. ”

Dat was toch ook waardoor je naar Dronten kwam?

“Klopt, ik verhuisde in 1996 van Oostkapelle in Zeeland naar Dronten omdat ik ging studeren aan de Warmonderhof. Biologisch-dynamische landbouw, met uiteindelijk de specialisatie fruitteelt.”

“Leuke tijd, vooral ook omdat je meer leerde dan boer worden alleen. Het Warmonderhof-concept is wonen, werken en leren op dezelfde plaats. Dus ‘s ochtends hadden we les, daarna ging je praktijk doen op de schoolboerderij en het overgrote deel van de leerlingen woont in de studentenhuisvesting op het erf. Dus je leert werken, maar ook samenwonen. Een huishouden runnen en wat het inhoudt om als boer dag en nacht op je bedrijf te zijn.”

Maar je bent geen boer geworden?

“Nee. Hoewel de sector een bijzondere plek heeft in mijn hart ben ik geen boer. Ik was al vanaf mijn tienertijd actief als vrijwilliger bij Greenpeace. We voerden begin jaren negentig al campagne tegen het ‘broeikaseffect’ nog voordat iemand over klimaatverandering (zoals dat later ging heten) had gehoord.”

“Mijn wereld en de dingen die ik aan wilde pakken waren groter dan een eventueel toekomstig boeren erf. Dus toen ik na mijn opleiding de vraag kreeg als campagnemedewerker bij Greenpeace te komen werken hoefde ik niet lang na te denken.” 

Hoe ben je dan in de politiek terecht gekomen?

“Eigenlijk via Greenpeace. Dronten is, al tientallen jaren, de gemeente met de meeste biologische landbouwbedrijven. Maar aan het begin van deze eeuw ook de gemeente met de meeste proefvelden met genetisch gemanipuleerde gewassen (ggo’s). Biologische landbouw sluit het gebruik van ggo’s uit en dus was het een bizarre combinatie dat er zoveel proefvelden waren. Voor Greenpeace ben ik gaan lobbyen bij de gemeente om zich tegen deze proefvelden uit te spreken.”

“De gemeente heeft dat helaas niet gedaan, maar het was wel een eerste aanraking met lokale politiek. Ook als medewerker van Greenpeace kwam ik in aanraking met de landelijke en internationale politiek. We lobbyden bij de Tweede Kamer en ik was deel van de delegatie bij een VN-top over biodiversiteit in Den Haag.”

Den Haag en de VN, dan belandt je in Dronten?

“Haha.. Ja als je het zo zegt klinkt dat misschien suf. Want ik werkte ook nog voor de Europese fractie van GroenLinks in Kopenhagen tijdens de klimaattop daar in 2009.”

“Maar zonder gekheid, het gemeentelijk niveau is misschien wel de politieke bestuurslaag die er voor de veel mensen concreet het meeste toe doet. Daarom ben ik er echt mijn hart aan verloren.“

“Als gemeenten gaan we over je fysieke omgeving. Waar je woont, hoe je woonplaats er uitziet, wat er wel en niet mag in je straat of in je wijk. Maar ook als je persoonlijke ondersteuning nodig hebt door een beperking, hulp nodig hebt in de huishouding, persoonlijke verzorging of jeugdzorg. De kans is groot dat je bij de gemeente terecht komt.”

“De tijd dat de gemeenteraad ging over een scheve stoeptegel ligt al ver achter ons. En er komt steeds meer op gemeenten af. Bijna vijf jaar geleden kregen we er heel veel zorgtaken bij. De komende jaren komen er met de nieuwe omgevingswet nog meer taken en verantwoordelijkheden bij in, met een lelijke term, de fysieke ruimte. Dus alles wat je om je heen ziet. Dat gaat een hele nieuwe manier van werken vragen. Ook van de gemeenteraad.”

“Het werk is er de afgelopen 16 jaar dat ik nu mee draai niet minder of eenvoudiger door geworden.”

Zestien jaar, dat is wel lang hè?

“Ik denk dat ik in Dronten de langst zittende politicus ben. Sommige collega’s die ook actief waren toen ik in 2003 begon zijn er een paar jaar tussenuit geweest. Hoewel ik al lang niet meer de jongste ben, ben ik wel nog wat jong om al de oude rot te zijn. Maar dat is niet anders. Dus ja, 16 jaar is lang in politieke termen.”

Is dat de reden waarom je ook plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad bent?

“Goh… Dat weet ik niet. Maar ervaring zal daarin natuurlijk wel een rol spelen. Ik heb als commissievoorzitter kennelijk laten zien dat ik vergaderingen in de hand kan houden en efficiënt kan leiden. Zelf heb ik in ieder geval ontdekt dat erg leuk te vinden. Die politiek neutralere rol past me wel vind ik.”

“Daar staat tegenover dat ik als fractievoorzitter van GroenLinks ook erg van het politieke werk en debat kan genieten hoor.”

Dus nog niet tijd voor wat anders?

“Deze raadsperiode loopt nog tot 2022. Tegen die tijd moet ikzelf een nieuwe afweging maken en ook maar eens zien of mijn partij nog niet op me uitgekeken is. Als politicus heb je een houdbaarheidsdatum. Dat is nooit precies te bepalen. Maar ik stop graag zelf; voordat ik door anderen weggekeken word.”

“Je weet natuurlijk nooit wat er op je pad komt. Maar voorlopig heb ik er nog veel lol in en weten we regelmatig ook dingen te bereiken. En dat is volgens mij het belangrijkste!”