Paul Vermast | GroenLinks

Het gaat geen gewoonte van mij worden om commentaar te leveren op de column van Gerrit Wijnne in de FlevoPost. Maar vorige week maakte hij zich druk om de achterkamertjes van de gemeenteraad waar er over de luchthaven wordt gesproken. Daar heeft hij nog eens over nagedacht en komt tot de conclusie dat je nu niet tegen de uitbereiding van de luchthaven Lelystad moet zijn, maar je pas zorgen moet maken over datgene dat aan de Alderstafel wordt besproken. Dronten zit pas echt in de penarie als het Kabinet zou besluiten de luchthaven van Lelystad naar Dronten te verplaatsen aldus Wijnne. “Vergeleken met die optie is uitbereiding van het vliegveld op de huidige locatie een verjaardagscadeautje”.

Ik zou U aanraden Wijnne niet op verjaardagsvisite te vragen. Want het cadeau waarmee hij hier komt aanzetten is een typisch voorbeeld van een dode mus. Iedereen die wel eens in de omgeving van Schiphol komt weet dat het niets uitmaakt of je op 5 km afstand van Schiphol staat of op 10 km. De overlast is massief, zeker als je die afzet tegen de rust die we nu in (ons deel van) Flevoland kennen.

Uitbreiding van de Luchthaven Lelystad zoals die nu wordt voorbereid zet de deur wagenwijd open voor de komst van een grote tweede nationale luchthaven. Waar die komt, in Lelystad of in Dronten maakt niets uit. We zitten dan sowieso in de penarie.

De FlevoPost is nu blij dat er in Lelystad wordt uitgebreid; als het maar niet in Dronten gebeurd. Dat is vergelijkbaar met blij zijn dat je hand wordt afgehakt en niet je been omdat je dan kan blijven lopen. Hoe je dat ook wend of keert; het blijft een ramp. Net als de luchthavenplannen in Flevoland.

Al tien jaar wordt er inmiddels BT-maïs en BT-soja geteeld die als plant zelf gif aanmaakt waardoor rupsen en andere plagen als ze van de plant eten dood gaan. Maar onderzoek in de Verenigde Staten heeft nu aangetoond dat een rups de modificatie doorbreekt en resistent is geworden voor de bt-giffen meldt het LTO blad Nieuwe Oogst van 18 juli jl. (niet online).

Daarmee is het bewijs geleverd bij de argumenten die de milieubeweging (en ik was daar toen zelf ook onderdeel van) al waarschuwde dat manipulatie niet zinvol is omdat de resistentie in de loop van de tijd toch wordt doorbroken. Dat betekend dat er nu “sluwere oplossingen” nodig zijn als de Nieuwe Oogst schrijft. Maar die sluwheid moet dus niet zitten het en manipuleren van een nieuwe variëteit die nu weer de beestjes en plagen dood maar in een intelligentere teeltmethode.

De teelten van maïs, soja en katoen (ook een bt-vatiant) zijn te grootschalig en massaal waardoor je ecologische woestijnen van monoculturen krijgt. Deze monoculturen zijn zeer gevoelig voor ziekten en plagen. Dan kun je wel aan de plant blijven sleutelen, maar dat zal altijd een tijdelijke oplossing zijn en de zieken en plagen zullen die oplossing altijd breken. Zorgen voor een grotere (bio)diversiteit op het veld en intelligentere teelten zijn in alle opzichten (qua milieu en qua tijd) duurzamere oplossingen.

Dat is eigenlijk in het kort de strekking van het opiniestuk afgelopen zaterdag in het NRC van de Walcherse melkveehouder Harmen Treur.

Een pleidooi dat me uit het hart gegrepen is omdat Treur in een adem een groot aantal problemen helder op een rij zet. Van de prijs die een veehouder per liter krijgt tot de kap van oerbossen in Zuid-Amerika. De uitdagingen waar de melkveehouderij voor straat zijn enorm en de kans dat de melkboeren omvallen is reëel. Dat je geen liter melk voor 39 eurocent verkoopsprijs produceert kan iedereen die er iets langer bij stil staat op zijn/haar vingers natellen. Bij de melkveehouderij komt dit nu het meest prangend in beeld. Maar het zegt eigenlijk veel meer over de consumenten mentaliteit in Nederland.

Het biologisch product wil niet doorbreken omdat het ‘te duur’ is volgens de meeste consumenten. Tegelijk moet je jezelf de  vraag stellen of de meeste producten niet domweg te goedkoop zijn. Kan de kiloknaller eigenlijk wel als je reëel naar de prijs kijkt en daartegen afzet dat je het koopt in een supermarkt, het dier ergens geslacht en verpakt, maar bovenal gefokt is. Dat in die hele keten daar de kosten en de inkomens van moeten worden betaald. Ergens wordt er iemand bedonderd.

Schaalvergroting is altijd het toverwoord waarmee de problemen van tafel worden geveegd. Grotere bedrijven zijn efficiënter en dus goedkoper is de vooronderstelling. De vraag is sterk of dat wel waar is. Treur schetst het heel treffend:

“Zijn megastallen dus de oplossing? Dat betekent nog grotere productie en dan werken de boeren er zelf aan mee dat de prijs nog weer lager wordt. De kans dat koeien nog eens een wei zullen zien, is dan nihil, de kans op uitbraak van ziekten groot. Bovendien neemt door nog meer koeien ook de vraag naar krachtvoer toe. Voor krachtvoer moet soja worden verbouwd. Voor soja worden regenwouden gekapt”.

Als je de problemen in de melkveehouderij vanuit het milieustandpunt bekijkt zie je dat er een grote overlap in zit. De melkveehouderij is voor een belangrijk deel verantwoordelijk voor de klimaatverandering doordat koeien als herkauwers veel methaan uitstoten. Methaan is één van de meest schadelijke broeikasgassen. Meer koeien is dus niet wenselijk om de klimaat reden. Ook de ontbossing moet zo snelmogelijk worden terug gedrongen en laten we vooral ook niet de gevolgen van het mestoverschot en dus de vermesting en verzuring van Nederland vergeten.

Dit vraagt om een daadkrachtige houding van het Ministerie van Landbouw. Tegen de keer in zal het ministerie moeten blijven pleiten voor behoud van het melkquotum. Niet alleen vanwege de prijs, maar ook vanwege de gevolgen voor klimaat, milieu, natuur en biodiversiteit in de hele wereld. Dat is een duidelijk boven nationaal belang waar ook de Europese Commissie gevoelig voor zou moeten zijn. Maar daarnaast moet; meer dan er nu gebeurd, aan de consument worden duidelijk gemaakt wat de gevolgen zijn van de keuzes die we maken in onze voeding. Het Voedingscentrum doet een goede poging, maar die inzet is nog te neutraal en onvoldoende. Iedereen zier dat er iets moet veranderen, maar dar vraagt ook om daadkrachtige maatregelen. Bijvoorbeeld een maximum aan marge dat de tussenhandel mag rekenen op het product uit de primaire landbouw en de prijs voor consumenten. Daarmee krijgt de producent een eerlijker prijs en leert de consument dat melk voor 39 eurocent niet te produceren valt.

Dit weekend is de Zwarte Cross in Lichtenvoorde. Gisteren was ik daar met vrienden een dagje bij. Met dank aan Grolsch waar ik de vrijkaarten won

Hoewel de hele dag regen was voorspeld viel dat alles mee en scheen de zon eigenlijk de hele dag. Daarop hadden we niet gerekend, dus mooi de kop verbrand. Maar och, da’s zo erg niet. Lekker weer is altijd welkom natuurlijk. Weer waar je dorstig van wordt en bij de Zwarte Cross weten ze wel hoe je dat oplost… Cross, bier, blubber, boeren, en muziek.

Mooi feestje dus!

[View with PicLens]

FlevoPost columnist Gerrit Wijnne heeft “uit betrouwbare bron” vernomen dat de raad momenteel erg in de achterkamertjes bezig is over de uitbreiding of verplaatsing van de luchthaven Lelystad. Er zou al ‘enkele keren zijn gepraat met slechts één onderwerp’: de luchthaven.

“Onvermijdelijk dient zich de vraag aan waarom in beslotenheid wordt gepraat over iets dat feitelijk alle burgers aan gaat”. Dat is erg simpel: de raad van Dronten heeft twee maal in beslotenheid gesproken over de Alderstafel. Aan de Alderstafel wordt onder leiding van Hans Alders gesproken over de ontwikkelingen in de luchtvaart ná 2020. Dat gaat over de tijd na de uitbereiding van de luchthaven Lelystad die tot vandaag ter inspraak ligt. In de lange- termijn-verkenning luchtvaart van het Kabinet zijn er vier opties voor en tweede nationale luchthaven in Flevoland. De huidige locatie in Lelystad, dezelfde plek met een gedraaide baan, Dronten West en Dronten Oost.

Namens Dronten zit wethouder Van As aan tafel bij Alders om daar te horen wat de plannen zijn. Wat daar besproken wordt is door de heer Alders als vertrouwelijk bestempeld. Maar de deelnemers aan de tafel mogen wel met hun ‘achterban’ overleggen. Dat is in het geval van wethouder Van As dus de gemeenteraad van Dronten. Ik mag en kan dus daarover niet uit de school klappen.

Maar de positie van de gemeenteraad van Dronten is glashelder. Immers, meteen nadat er nieuws was over een luchthaven op het grondgebied van Dronten, of een grotere luchthaven dan nu in de plannen staat in Lelystad, heeft Dronten daarover unaniem een motie aangenomen die zich hiertegen uitspreekt.

Er ontstaat dus geen geheimzinnigheid zoals in de FlevoPost wordt gesuggereerd. De media moeten die suggestie ook niet wekken. Neem maar van mij aan dat de raad van Dronten – GroenLinks voorop – dolgraag in de openbaarheid zouden debatteren hierover. Maar het is in het belang van alle burgers van Dronten dat we wel horen wat er aan de tafel van Alders wordt besproken,  ook al heeft dat nu even als gevolg dat we er niet in het openbaar over mogen spreken.

Dat er weinig verzet is noemt de FlevoPost terecht verbazingwekkend. Als GroenLinks vermoeden we dat dit ook te maken heeft het de fabel die door alle andere politieke partijen wordt verspreid dat het goed is voor de werkgelegenheid. Wij geloven daar helemaal niets van en waren, zijn en blijven tegen uitbreiding van de Luchthaven Lelystad: laat staan een tweede nationale luchthaven in Flevoland!

Meer in formatie op www.geenluchthavenflevoland.nl

Dit weekend was ik in de bioscoop van Dronten en heb me erg vermaakt met het theater dat daar werd opgevoerd door de medewerkers. Kennelijk zijn ze het niet gewend dat de boel echt vol zit en de zaal was uitverkocht!

Maar het zegt ook wel iets over de bezoekers van de bioscoop. Want de kaarten waren op rij (niet opstoel) en het bleek nogal moeilijk de goede rij te vinden. Want tellen van 1 tot 8 lukte niet en ook de cijfertjes op de eerste stoel van de rij bleek geen oplossing.

Dus; voordat de film kon worden ingestart kregen we onder de bezielde leiding van de kaartverkoper (“ik werk hier nog niet zo lang”) een spelletje stoelendans voor onze kiezen. Want als je een kaartje hebt voor rij zes kun je vanzelf niet op rij vier gaan zitten! Dus mocht iedereen die niet op de goede rij zat even een rijtje gaan verzitten.

Hoewel ik het erg vermakelijk vond vraag ik me ook wel een beetje af hoe erg het is om op een andere plaats te gaan zitten. Hoewel; wat ik me het meest afvraag is toch hoe moeilijk tot zeven tellen is. Wij zaten in ieder geval wel in één keer op de goede rij!

Om te laten zien hoeveel uiteenlopende kunst we hebben in onze mooie gemeente zet ik wekelijks een kunstwerk op deze website. Gewoon op alfabetische volgorde. Vandaag aflevering 18: ‘Beeldhouwer’

Kunstenaar: Nel van Lith

Straatnaam: De Kaai, op grasveld bij het bos in Biddinghuizen

Materiaal: Brons

Jaar van plaatsing: 2002

Omschrijving:

Nel van Lith werd geboren in 1932 te Blaricum. Zij volgde haar opleiding aan de Rijksakademie voor Beeldende Kunsten te Amsterdam o.l.v. Piet Esser. Nel van Lith exposeert sinds 1964 bij kunstenaarsverenigingen, galeries en musea, in groeps-en individuele tentoostellingen, in binnen-en buitenland. Zij werkt in opdracht voor hogere en lagere overheden (Rijksopdracht portret Beatrix), en particulieren in binnen-en buitenland. Beelden van Nel van Lith zijn geplaatst in diverse gemeenten en opgenomen in collecties van ondermeer het Rijksmuseum (Amsterdam), Stedelijk museum (Amsterdam), Kröller-Müller (Otterloo). Nel van Lith werkt zowel in steen als in brons, abstract en figuratief.

Het kunstwerk Beeldhouwer is in 1986 vervaardigd en in 2002 geplaatst in Biddinghuizen.

www.nelvanlith.nl
© Gemeente Dronten / Kunstwacht

Begin deze maand presenteerde minister Verburg van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit haar nota duurzaam voedsel die al maanden vertraagt was. De analyse is goed, de ambitie is prima. Maar helaas gaat de minister niets doen. Ze wil stimuleren en verleiden van consumenten en verder onderzoek naar de verduurzaming van de landbouw. Da’s allemaal prima. Maar natuurlijk gaan we daar de toekomst met enkel duurzaam voedsel niet mee bereiken.

Hoewel de minister de politieke moed ontbreekt om echte besluiten te nemen en echt paal en perk te stellen aan de landbouw ben ik door de bank genomen wel blij met de nota.

De analyse van de problemen in de landbouw is goed en helder:

Daarnaast legt de mondiale productie en consumptie van voedsel door mens en dier een grote druk op het mondiale ecosysteem. Het gaat dan om druk op de beschikbare grond in de wereld, de effecten op de biodiversiteit, het grootschalige gebruik van water, erosie, vervuiling van water en bodem en de uitstoot van broeikasgassen. Ook is er een mineralenprobleem. Enerzijds vindt er uitputting van mineralen plaats in gebieden waar landbouwers grondstoffen voor veevoeder telen, zoals Zuid-Amerika. Anderzijds zijn er overschotten van mineralen in gebieden waar de intensieve veehouderij is geconcentreerd, zoals Noordwest-Europa. […]

Wereldwijd groeit de vraag naar vis, vlees en zuivelproducten gestaag. Dit komt door de mondiale bevolkingsgroei en de toenemende welvaart. De komende veertig jaar groeit de wereldwijde vraag met meer dan 50%. […] In Azië groeien de steden snel. De economie groeit daar met 9% per jaar. Nu al hebben 1,3 miljard Chinezen en 1,2 miljard Indiërs meer te besteden. Dieetverschuivingen zijn het gevolg. In China groeit vooral de vraag naar vlees, in India naar zuivel.  Deze grotere vraag leidt tot een toenemende druk op het ecosysteem, omdat de productie van dierlijke producten minder efficiënt is dan die van plantaardige producten. Daarbij legt de visserij druk op het mariene ecosysteem. […]

Dit is echter een simpele beschrijving van een complex probleem rondom de productie en consumptie van eiwitten. In grote delen van de wereld is een eiwittekort. Dierlijke producten vormen een hoogwaardige eiwitbron. […] Veehouderij speelt ook een nuttige rol in het benutten van landbouwgronden, het beheer van het landschap en verwaarding van ons eten. Ten slotte worden dierlijke producten in veel culturen gezien als een onmisbaar onderdeel van een goede maaltijd. […]

Alleen plantaardige voeding is dan ook niet de oplossing. Een duurzaam landbouwsysteem biedt plaats aan zowel een plantaardige als een dierlijke component. Het plantaardig materiaal dient als voedsel voor mens en dier. De mest – mits op een juiste wijze aangewend – zorgt vervolgens voor een duurzame bodemvruchtbaarheid. Ook de plantaardige productie kan nog veel duurzamer. Er kunnen nog de nodige stappen gezet worden bij het sluiten van mineralenkringlopen, het voorkomen van ‘weglekken’ van belangrijke mineralen naar oppervlakte- en grondwater, het gebruik van bestrijdingsmiddelen, op het gebied van biodiversiteit, bij het watergebruik en bij de beschikbaarheid van hoogwaardig en robuust uitgangsmateriaal.

Ik vind het uniek dat het ministerie van Landbouw zo onomwonden de problemen van de landbouw achter elkaar op papier zet. Daarmee is ontkennen door de sector dat de landbouw in belangrijke mate bijdraagt aan de problemen in de wereld op het gebied van milieu, klimaat en bodemvruchtbaarheid niet langer mogelijk. Daarnaast schetst minister Verburg een ambitie die in 2015 moet leiden tot een sterk verduurzaamde landbouw. Goede ambities in een overzienbare termijn!

Maar helaas, helaas. De CDA minister ontbeert de moed ook daadwerkelijk maatregelen te treffen die de landbouw niet leuk zal vinden, maar broodnodig zijn om die duurzame landbouw in 2015 ook echt te gaan bereiken. Dat betekend wetgeving, Algemene maatregelen van Bestuur en ge- en verboden die de landbouw de goede richting op duwen. Natuurlijk moet dit ook geprobeerd worden met de maatregelen van de minister. Stimuleren en verleiden. Maar dat alleen is niet voldoende. Hopelijk komt er na de verkiezingen van 2011 een dapperdere minister van Landbouw die, in tegenstelling van CDA minister Verburg, wel maatregelen durft te nemen.