Nederland dreigt te overstromen. De werkloosheid verdubbelt in een jaar tijd. De staatsschuld stijgt en de economie krimpt. En waar is de premier? Die zit met zijn vinger in de dijk van de Hedwigepolder. En dan zit ie ook nog aan de verkeerde kant van de dijk.
Dit is niet alleen een economische crisis. Het is een morele crisis, aldus Herman Wijffels, grondlegger van dit kabinet. Het is een ‘waardencrisis’. Bankiers hebben in hun tomeloze hebzucht naar bonussen onverantwoorde risico’s genomen. Een feest van egotripperij, dat miljoenen mensen elders op de wereld tot de bedelstaf heeft gebracht. Die bankiers staan symbool voor een economie met een extreem korte horizon, gericht op eigen winstbejag. Zonder schaamte, zoals Rijkman Groenink die een falend ABN AMRO verliet met 23 miljoen in de zak.
Deze cultuur van zelfverrijking is overgeslagen naar de publieke sector. Om de genationaliseerde bank Fortis- ABN AMRO uit het slob te halen moet politieke toppers als VVD-er Gerrit Zalm en CDA-er Joop Wijn een ton of 6 á 7 betaald worden. Medisch specialisten worden woest als ze iets minder dan 5 ton gaan verdienen. Rik Felderhof, in dienst van de publieke omroep omzeilt trots de Balkenende-norm: ‘Omdat ik het waard ben’, zegt hij. Wat denken zij wel, zijn al die leraren en verplegers met hun modale salarissen dan minder waard?
Het zijn uitingen van hebberigheid en van een gebrek aan publieke dienstbaarheid. Deze kleine voorbeelden van de waardencrisis hebben grote gevolgen. Opgehitst door eindeloos materieel gewin leven we op een te grote ecologische voet, putten we onze aarde uit ten koste van miljoenen armen, branden onze bossen af, jagen onze grondstoffen er in een noodgang doorheen en zadelen ons nageslacht op met schulden met een onleefbare wereld.
Achter de kredietcrisis, de klimaatcrisis, de energiecrisis en de voedselcrisis gaat deze waarden-crisis schuil. Ik spreek van een hebberige en kortademige cultuur, waarin de jacht op materieel gewin alles bepalend lijkt te zijn geworden en hyperconsumptie als hoogste geluk wordt beschouwd. Die cultuur is het meest zichtbaar en schrijnend bij de topverdieners binnen en buiten Nederland.
De premier heeft zichzelf benoemd tot chef ‘Normen en Waarden’, ook al hoor je daar nooit meer iets over. Terwijl nu het moment is voor sterke normatieve opvattingen.
Waar is de premier? Wat is zijn oordeel over de waardencrisis?
Wat is ook zijn oordeel over de beloningen in de financiele sector. In de bancaire code zitten allerlei gaten in, zodat er toch weer topbonussen gerechtvaardigd zijn. Gaat hij daarmee akkoord? Of stelt hij een heldere norm?
Tom van der Lee, de politiek coördinator van de Tweede Kamerfractie vertrekt na bijna twintig jaar. Daarmee valt de meest constante factor binnen de Tweede Kamerfractie weg. Simon Otjes schreef vandaag een mooi portret van Van der Lee.
Als onderdeel van het traject ‘Jong en Actief binnen GroenLinks’ mochten we vandaag met een klein clubje aanschuiven bij de fractievergadering van de Tweede-Kamerfractie om eens te kijken hoe het er tijdens zo’n vergadering aan toe gaat. Een warm welkom viel ons vier ten deel van Femke die zich vereerd voelde met ons bezoek. Geheel terecht natuurlijk
Het nieuws van de dag gisteren was toch wel de verbroken relatie van Jan Smit en Yolanthe Cabau van Kasbergen. Alle ‘nieuwsrubrieken’ van 
Gisteren heeft Geert Wilders met zijn fractie theatraal de Tweede Kamer verlaten tijdens het debat over de crisismaatregelen. Hoewel; eigenlijk was het een debat over het nieuwe coalitieakkoord (helaas was men vergeten dat dit hoort na verkiezingen en zijn die verkiezingen dus niet gehouden). CDA fractievoorzitter Van Geel gaf bijzonder eerlijk aan hoe hij in het debat stond. Er viel met het CDA nergens meer over te praten. Voor Wilders voldoende reden om de Tweede Kamer te degraderen tot het Koreaanse Parlement en te vertrekken. Daarmee ging het nieuws gisteravond op tv en vandaag in de kranten niet over de inhoud maar over de vorm van een weglopende PVV fractie. 


