In zijn column in de FlevoPost schrijft verslaggever Kees Bakker over het besluit van de meerderheid in de Drontense gemeenteraad om permanente bewoning van Zuiderzee op Zuid toe te willen staan. Wij waren daar als GroenLinks niet voor.

“Het is een botsing tussen ‘regels zijn regels’ en ‘de uitzondering op de regel’. De eerste is er voor zwartkijkers die zich willen vasthouden aan wat er op papier staat, de tweede voor mensen die wat verder kijken dan de papieren regeltjes. Ik ben voor het laatste” stelt Bakker.

Het is van een lekker bekkend populistisch simplisme dat ik dan toch ook niet weersproken wil laten. “Met alle respect: kun je Zuiderzee op Zuid, met appartementen voor een prijs waar de meeste mensen nog geen huis voor kunnen kopen, nou echt een recreatiepark noemen?” vraagt Bakker zich af. Maar het antwoord op deze vraag is niet op ingewikkeld: ja! Want het is door de project ontwikkelaar in volle bewustzijn neergezet als recreatiepark.

Realisme

De vraag die je wellicht zou moeten stellen is of een recreatiepark “met appartementen voor een prijs waar de meeste mensen nog geen huis voor kunnen kopen” sowieso wel realistisch was. Daar hadden wij als GroenLinks ook vóór de bouw al onze vraagtekens bij. Want als je zo veel geld voor een vakantiewoning kan neer tellen ga je wel naar een ‘meer aantrekkelijke’ plaats in, bij wijze van spreken, Frankrijk.

Toch heeft de ontwikkelaar het project gerealiseerd en zit nu met de gebakken peren. De gemeente moet kennelijk zijn probleem maar moet oplossen door de bestemming te veranderen. Want het is tegenwoordig zo lastig om een hypotheek te krijgen voor een vakantiewoning sinds de crisis. Ik zie niet in waarom we deze projecten voor de rijken wél zouden moeten helpen. Iemand die een veel goedkoper huisje op, bijvoorbeeld, recreatiepark Bremerberg of Bosberg te koop heeft staan, maar moet zien hoe hij dat slijt. Daar willen we immers géén permanente bewoning toe staan!

Gemak

Maar storender nog vind ik het gemak waarop we regels maar aan de kant moeten zetten omdat we volgens Bakker anders “zwartkijkers [zijn] die zich willen vasthouden aan wat er op papier staat”. Toch denk ik dat de heer Bakker vooraan staat om “schande” te roepen als we met hetzelfde gemak de regels zouden wijzigen voor grootschalige huisvesting van arbeidsmigranten, of om een vestiging van een AZC mogelijk te maken.

Als er écht een probleem is moet je natuurlijk niet star blijven vasthouden aan wat er op papier staat en zorgvuldig bekijken of je van het bestaand beleid zou kunnen afwijken. Maar wat mij betreft is dat pas echt de aller laatste optie als alle andere mogelijkheden zijn uitgeput. Daarvan heeft de ondernemer mij nog volstrekt niet kunnen overtuigen!

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten