De Rede watch: coalitiecrisis?

Kremlin

Tijdens de Koude Oorlog had je zogenaamde ‘Kremlin Watchers’. Mensen die in de gaten hielden wat de Russen deden en dat vervolgens duidde. In Dronten zouden we een soort gemeentehuis, of ‘De Rede watchers’ kunnen hebben, want het is bepaald interessant als je jezelf regelmatig op de politieke wandelgangen begeeft.

Boven het college hangen donkere wolken, want wethouder Langeweg zit in de problemen. Lag er al een gat van een miljoen bij het MFG (dat op mysterieuze wijze verdwenen schijnt te zijn, maar dit ter zijde), daar kwam mogelijk nog eens 1,5 miljoen bij aan misgelopen uitkeringen op sociale zaken. Het college heeft een onderzoek bevolen en het is wachten op de uitkomsten. Maar als dat rapport slecht uitvalt voor het college heeft de wethouder een probleem.

Als er gedoe is moet je altijd nog iets beter gaan opletten wie je ziet, wat je hoort en vooral wat er niet gezegd wordt. Wat dan opvalt is dat er bij Leefbaar Swifterbant Dronten al enkele maanden een oud-gemeenteraadslid van een andere partij aanschuift bij de fractievergaderingen. Het gerucht van een politieke overstap is massief en het oud-raadslid zou een serieuze wethouders kandidaat zijn voor de Leefbaren (aldus de wandelgangen).

Nu wordt het leuk! De coalitie in Dronten bestaat uit CDA en VVD, ieder met twee wethouders en gedoogsteun van Leefbaar Swifterbant Dronten, zónder wethouder. De Leefbaren hadden geen wethouders kandidaat en kregen wethouder Langeweg vanuit het college als ‘liaison wethouder’ toegewezen.

Laat ik eens een kleine speculatie opzetten (let op: speculatie!). Stel dat het rapport over de sociale gelden slecht uitvalt voor wethouder Langeweg en deze daarop zijn politieke verantwoordelijkheid neemt en aftreedt. Dan moet er een nieuwe wethouder worden gezocht. Omdat Langeweg van het CDA is lijkt een andere CDA-er voor de hand liggend. Maar de Leefbaren hebben nog geen wethouder en nu (volgens de wandelgangverhalen) wél een kandidaat. Het zou dan niet meer dan logisch zijn dat de coalitiepartner zonder wethouder, maar nu mét kandidaat dus, de nieuwe wethouder mag leveren.

Dat zou echter betekenen dat de grootste partij in Dronten, het CDA, nog maar één wethouder heeft. De VVD als op een na grootste er twee heeft en Leefbaar haar eigen wethouder. Nu heb ik de CDA-ers hier in Dronten de laatste jaren een beetje leren kennen en ik schat zo maar eens in dat dit volslagen onacceptabel voor hen zou zijn. Tegelijk zal ook geen van de twee VVD wethouders bereid zijn af te treden omdat er een CDA-er zou moeten worden benoemd omdat die de grootste zijn. Maar dat Leefbaar een eigen wethouder zou krijgen is volstrekt terecht als ze iemand daarvoor zouden hebben.
Mij lijkt dit een mooi recept voor een knallende coalitiecrisis deze herfst in het midden van de verkiezingsstrijd voor de Tweede Kamer die ook altijd zorgt dat lokaal de verhoudingen wat scherper worden.

Van mij mag die zomervakantie zo snel mogelijk voorbij zijn, want het kan na de zomer nog wel eens buitengewoon boeiend en spannend worden in politiek Dronten!

4 mei: dodenherdenking

De achttien doden

Een cel is maar twee meter lang
en nauw twee meter breed,
wel kleiner nog is het stuk grond,
dat ik nu nog niet weet,
maar waar ik naamloos rusten zal,
mijn makkers bovendien,
wij waren achttien in getal,
geen zal den avond zien.

O lieflijkheid van licht en land,
van Holland’s vrije kust,
eens door den vijand overmand
had ik geen uur meer rust.
Wat kan een man oprecht en trouw,
nog doen in zulk een tijd?
Hij kust zijn kind, hij kust zijn vrouw
en strijdt den ijdlen strijd.

Ik wist de taak die ik begon,
een taak van moeiten zwaar,
maar’t hart dat het niet laten kon
schuwt nimmer het gevaar;
het weet hoe eenmaal in dit land
de vrijheid werd geëerd,
voordat een vloekb’re schennershand
het anders heeft begeerd.

Voordat die eeden breekt en bralt
het miss’lijk stuk bestond
en Holland’s landen binnenvalt
en brandschat zijnen grond;
voordat die aanspraak maakt op eer
en zulk Germaansch gerief
ons volk dwong onder zijn beheer
en plunderde als een dief.

De Rattenvanger van Berlijn
pijpt nu zijn melodie, -
zoo waar als ik straks dood zal zijn
de liefste niet meer zie
en niet meer breken zal het brood
en slapen mag met haar-
verwerp al wat hij biedt of bood
die sluwe vogelaar.

Gedenkt die deze woorden leest
mijn makkers in den nood
en die hen nastaan ’t allermeest
in hunnen rampspoed groot,
gelijk ook wij hebben gedacht
aan eigen land en volk -
er daagt een dag na elken nacht,
voorbij trekt iedre wolk.

Ik zie hoe’t eerste morgenlicht
door ‘t hooge venster draalt.
Mijn God, maak mij het sterven licht-
en zoo ik heb gefaald
gelijk een elk wel falen kan,
schenk mij dan Uw gena,
opdat ik heenga als een man
als ‘k voor de loopen sta.

Jan Campert (1902-1943)

Herdenken

Met enige verwondering zie ik deze dagen een discussie woeden over de vier mei herdenking en of daar wel of geen Duisters, dan wel Nederlandse overlopers (mogen) worden herdacht. Zie hier, hier en daar.

Op wikipedia vind ik het volgde over de 4 mei herdenking: “Men herdenkt tijdens de Nationale Herdenking allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog (men gaat hierbij uit van 10 mei 1940), in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.”
In deze definitie wordt geen onderscheid gemaakt aan welke ‘kant’ iemand stond tijdens de oorlogssituatie waarin men slachtoffer werd. Ik vind het echt wonderlijk dat er niet ook mensen kunnen worden herdacht die in onze ogen, een half mensenleven ná de oorlog, aan de verkeerde kant stonden.

Voor mij, maar dat is wellicht persoonlijk, staat voorop dat we ieder mensenleven herdenken dat verloren is gegaan in de zinloosheid van oorlog en gewapende conflicten. Dat we stil staan bij de vrijheid die wij iedere dag en dat het ons (in vergelijking met heel velen in de wereld) verschrikkelijk goed gaat in dit land.

In Dronten herdenken we ieder jaar in het bijzonder de Airgunners, de boordschutters van de Engelse luchtmacht, waarvan er vele zijn omgekomen toen ze in de zee storten die onze gemeente toen nog was. Na het Wilhelmus klinkt ieder jaar ook meteen het Britse God save the Queen dat evenzeer uit volle borst wordt meegezongen. Dat vind ik ieder jaar weer een ontroerend moment.

Het zou voor mij een wens zijn dat we bij de herdenking naast ons eigen Wilhelmus ook het Europese “Alle Menschen werden Brüder” (Ode an die Freude) gaan spelen. Het volkslied van de Europese Unie die ons al 60 jaar vrede, veiligheid en welvaart heeft gebracht met de oude vijanden van weleer waarmee we nu ‘gebroederlijk’ samenleven. Met hen delen we deze verschrikkelijke geschiedenis. Het zou goed zijn deze ook met hen te gedenken vanuit dezelfde gedachte waarmee ooit de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal werd opgericht: “nie wieder krieg”.

De angst regeert

PvdA-ers lijken me een beetje bange mensen te zijn. Dat had ik nooit zo bedacht, maar de azijn zure reacties op het akkoord van de afgelopen dagen, dat door de PvdA consequent als het Kunduz- akkoord wordt gespind , stralen alleen maar angst uit. Angst voor de kiezer, angst voor de SP en angst voor GroenLinks.

Dat laatste wisten we al een tijdje natuurlijk. Tijdens de formatie van het laatste kabinet Balkenende (ik ben de tel kwijt) wilde het CDA wel met GroenLinks in zee, maar koos de PvdA liever voor de ChristenUnie uit angst niet de ‘meest linkse partij’ in het kabinet te zijn.
Linkse samenwerking is ook altijd erg eng, want wellicht verlies je dan wel kiezers uit het midden. Ook een progressieve koers in het nu gesloten akkoord is eng, want de conservatieve SP zal dan (met de PVV) gaan joelen dat de Partij van de Arbeid de arbeiders in de kou laat staan.

Dat angst een slechte raadgever is blijkt wel. Het CDA, PvdA, CU kabinet was een zielloze samenwerking die weinig voor he land betekend heeft. Ook nu de kans voor echte hervormingen door GroenLinks, D66 en de ChristenUnie wél is aangegrepen staat de PvdA langs de zijlijn.

Ik hoop en wens dat de PvdA de moed kan vinden weer in eigen kracht te gaan geloven. Nu staat ze te mokken dat ze niet mee mocht doen (ow nee; het mocht wel, maar Samsom moest bij het kruisje tekenen en had dus kennelijk geen overtuigende argumenten) en dat het akkoord niet voldoende is omdat niet alles is binnen gehaald.
Hopelijk kunnen we snel echt samen gaan werken om (gegeven de omstandigheden) ons land economisch, ecologisch en sociaal duurzaam te maken voor een rechtvaardige en groene toekomst!

Foute keuze

Het Nationaal Comité 4 en 5 mei heeft besloten het gedicht van een 15 jarige scholier, Auke de Leeuw, terug te trekken voor de dodenherdenking omdat het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) en Het Nederlands Auschwitz Comité zich er tegen verzette. Het gedicht gaat over de oud-oom van Auke de Leeuw die in de oorlog een ‘verkeerde’ keuze maakte en zich aansloot bij de SS. Het CIDI en Auschwitz Comité willen niet dat er ook ‘daders’ worden herdacht.

Ik vind dit van een schandelijke bekrompenheid. Zevenenzestig jaar na het einde van de oorlog mogen we nooit de slachtoffers vergeten, maar moeten we ook verder kijken dan dat. Met de wijsheid van nu is het makkelijk te oordelen wie ‘fout’ was en wie ‘goed’. Niemand weet of hij de goede keuzes maakt als het er op aan kom, al hoopt iedereen dat wel te doen.

Daarom onderstaand het ‘foute’ gedicht dat op 4 mei niet te horen mag zijn.

FOUTE KEUZE

Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar mijn oudoom Dirk Siebe
Een jongen die een verkeerde keuze heeft gemaakt

Koos voor een verkeerd leger
Met verkeerde idealen
Vluchtte voor de armoede
Hoopte op een beter leven

Geen weg meer terug
Als een keuze is gemaakt
Alleen een weg vooruit
Die hij niet ontlopen kan

Vechtend tegen Russen
Angst om zelf dood te gaan
Denkend aan thuis
Waar Dirk z’n toekomst nog beginnen moet
Zijn moeder is verscheurd door de oorlog
Mama van elf kinderen, waarvan vier in het verzet zitten
En een vechtend aan het oostfront
Alle elf had ze even lief

Dirk Siebe kwam nooit meer thuis

Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar Dirk Siebe
Omdat ook Dirk Siebe niet vergeten mag worden.

AUKE DE LEEUW

Hervormen en doorpakken

De klap waarmee de onderhandelingen in het Catshuis afgelopen zaterdag uit elkaar knalden dreunt nog na. Sinds gisteren houdt de majesteit het ontslag van premier Rutte en zijn Kabinet ‘in beraad’. Het kabinet is gevallen en dus gaan we nu in sneltreinvaart af op verkiezingen.

Of dat goed of slecht nieuws is kan ik op twee manieren beantwoorden. Het is een zegen voor het land dat dit kabinet nu weg is en de maatregelen die dit land, behalve in de begrotingssystematiek, niets goeds zouden brengen voor een belangrijk deel niet zullen worden uitgevoerd. Tegelijk zitten we in economisch heel zwaar weer en moet de crisis worden aangepakt. Daarmee moeten we niet treuzelen en om die reden komen verkiezingen erg ongelegen.

Het is zaak dat alle partijen nu het belang van Nederland voorop stellen en samenwerken aan een begroting die (in tegenstelling tot de plannen van het hopeloze kabinet) wel hervormingen bevatten die Nederland klaar maken voor een groene en economisch duurzame toekomst. Het pleidooi van de partijen die het nu toevallig een beetje goed doen in de peilingen is dan ook wonderlijk en bijna ongepast te noemen.

Afgelopen weken heeft GroenLinks een stevig plan gepresenteerd waarin wij de lijnen uit zetten om uit deze crisis te komen: groener, socialer en financieel solide! Daarmee zullen we ons nu op verkiezingen gaan voorbereiden. Aan alles om me heen merk ik dat de verkiezingsstorm aan het opsteken is, de campagne komt er aan en ik heb er zin in! Tijd voor Groen, tijd voor GroenLinks!